منشور دبیرستان پسرانه اعتماد
ایجاد محیط مبتنی بر روابط سالم و دوطرفه بین دبیران، کادر آموزشی - انضباطی و تربیتی با دانش آموزان و اولیا محترم
احترام متقابل بین اولیا و دانش آموزان و ارزش نهادن به پیشنهادات منطقی و معقول آنان
از بین بردن دغدغه خاطر اولیا از نظر امور آموزشی و اخلاقی
ایجاد زمینه برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان
ایجاد محیطی تربیتی و مناسب جهت رشد و بالندگی
موفقیت برای همه ما نیازی همیشگی است. حتی اگر خواستههای ما متفاوت باشد یا برای مقصدی مشخص روش هایی در گستره بیشمار داشته باشیم، موفقیت برای همه ما نیازی زنده و محرک است که یار همیشگی سختکوشی بوده و هست. سختکوشی و موفقیت گاهی آنقدر در هم حل میشوند که جدا کردن آنها غیر ممکن است.
چرا که میدانیم موفقیت از جنس سختکوشی است؛ همان طور که سختکوشی نیز سازنده موفقیت است. میخواهیم سختکوشی را بیشتر بشناسیم. میخواهیم فاصلهمان را تا هدفهای محرک خود کمتر و کمتر کنیم.
شاید همه ما درک یکسانی از مثالهایی که از سختکوشی زده میشود داشته باشیم. همه این داستانها لبریز از شور، تلاش و موفقیت است و این برای ما قابل درک است. اما اگر از ما بخواهند سختکوشی را از دیدگاه خودمان تعریف کنیم، وارد محدوده تازهای از تفاوتهای فردی میشویم. تعریف ما از سختکوشی همان تمایزی است که دستاوردهای ناشی از سختکوشی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
اینکه چه مقدار کار و فعالیت را معرف رفتار سختکوشانه به حساب آوریم، عامل محرکی است که به سختکوشی ما جهت میدهد. اینکه ۶۰ ساعت کار در هفته در زمینه فعالیتمان را سختکوشانه بدانیم یا دو برابر کردن تعداد بازههای تمرینی نسبت به شرایط فعلی به این تعریف واقعیت ببخشد، طرح ذهنی ما از موفقیت حاصل از سختکوشی خواهد بود. در برنامهریزیهای دقیق هیچ چیز بهتر از داشتن طرحی ذهنی واضح و درست بر مبنای توانمندیهای شخصی نیست.