منشور دبیرستان پسرانه اعتماد
ایجاد محیط مبتنی بر روابط سالم و دوطرفه بین دبیران، کادر آموزشی - انضباطی و تربیتی با دانش آموزان و اولیا محترم
احترام متقابل بین اولیا و دانش آموزان و ارزش نهادن به پیشنهادات منطقی و معقول آنان
از بین بردن دغدغه خاطر اولیا از نظر امور آموزشی و اخلاقی
ایجاد زمینه برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان
ایجاد محیطی تربیتی و مناسب جهت رشد و بالندگی
ورزشکار شدن کار بسیار سادهای بهنظر میرسد ولی تا رسیدن به آن، پیمودن چند قدم کوتاه، لازم است. تداوم در واقع بنیاد ورزش موفق به حساب می آید. تمام ورزشکاران حرفه ای بیشتر زمان ورزش خود را به تقویت مهارتی خاص می پردازند، آنها آنقدر این کار را ادامه می دهند تا حرکتشان، واکنششان و عملکردشان بی نقص شود. میان بری برای رسیدن به این مرحله از توانایی وجود ندارد. این کار نیازمند ساعت ها تمرین، بارها شکست و ناکامی، و پیشرفت های اندک است تا نتیجه دهد و فرد در یک مهارت استاد شود.
اولین قدم این است که بخواهید و بهدست آورید. به خودتان اعتماد داشته باشید، شما میتوانید به اهداف درخشانی دست یابید. مهم نیست وضعیت چقدر بد است و منابع شما چقدر محدود است.
عضویت در تیم فقط برای شرکت در آن، خوب نیست. توانایی شما نیز مهم نیست؛ مهم، حس خواستن و مشارکت شماست. تمرین کنید و همیشه این جمله را بهخاطر آورید: ” چگونه شما در اوج هستید درحالیکه هیچوقت از پایین، بالا را نگاه نکردید؟ “
افرادی که از مکملهای ورزشی برای تقویت توانایی و عضلات استفاده میکنند، سر خود را کلاه میگذارند. آنها با فکر محبوب شدن بین هواداران، قدم در راه اشتباهی میگذارند؛ این افراد هر بار که از این داروها استفاده میکنند از عمر خود در طولانی مدت میکاهند.
حریف شما در زمین بازی دشمن شماست اما بهخاطر داشته باشید او هم یک انسان است. بهتر است پس از شکست با الفاظی مانند ” بازی خوبی بود ” از فشار باخت بر حریف بکاهید. این یک کار شرافتمندانه است اگرچه که تأثیر کمی بر ناراحتی حریف شما داشته باشد. به یاد داشته باشید که رقابت، داخل میدان مسابقه است.
این کار شخصیت تیمی شما را نشان میدهد. بهطور مثال در ورزش بیسبال اگر شما بهدفعات بر سر داور فریاد بزنید، ممکن است در عملکرد او تأثیر گذارید. احترام به داور باعث تمرکز و کنترل او بر بازی میشود.
تنها تصمیمگیرنده برای حضور شما در زمین، مربی است. اگر میخواهید زمان بیشتری را در زمین بازی کنید، رابطهی خوبی با مربی خود داشته باشید.
یک تیم مانند یک شهر است. همه با کمک هم میتوانند آن را بسازند. بیاحترامی و ناسازگاری، وضعیت را برای همه سخت میکند.
با شادی و ایجاد انگیزه، تیم را تشویق کنید. شما میتوانید محرک تیم باشید. این کار باعث تحریک هم تیمیهای شما نیز میشود.
درک تفاوت بین احساس درد و احساس ناراحتی برای فشار آوردن به خود و پیشرفت بسیار ضروری است. همانطور که گفتیم برای تقویت مهارت ها گاهی باید به خود فشار آورد اما نه آنقدر که آسیب ببینید.
یک چیز که در بین اکثر ورزشکاران مشترک می باشد عشق به ورزش است. پیروزی خوب است، اما هرگز تضمین شده نیست، ساعت ها ورزش کردن بدون اینکه از آن لذت ببرید سرانجام، وقت تلف کردن است، می توانستید از این زمان برای انجام کاری که دوست داشتید استفاده کنید. پس اگر خواستید ورزش کنید، عرق بریزید و پیشرفت کنید اول مطمئن شوید از کاری که می کنید لذت می برید یا خیر. لذت بردن به این معنا نیست که با هر لحظه ی ورزش خاطره بسازید! اما باید در مجموع از خود و کاری که می کنید راضی باشید.
برای یک شروع جدید نترسید. اگر در یک ورزش موفق نبودید بهسراغ رشتهی دیگری بروید. راجر فدرر یک فوتبالیست بود و حالا قهرمان تنیس است.
بهخاطر فرم بدنی که دارید، از خود ناامید نشوید. این جمله از استیو پرفونتیتن دونده آمریکایی است.
” تصویر شما از فردی که یک پای آن از پای دیگرش کوتاهتر است چیست؟ در تمام عمر همه میگفتند” سریع نیستی” ، “دست از این کار احمقانه بردار.” اما من همه را فراموش کردم، من باید ببرم.
هیچگاه فریاد نزنید و به هم تیمیهای خود انتقاد نکنید؛ آرام باشید و دیگران را آرام کنید. ممکن است روزی شما نیاز به درک و حمایت دیگران داشته باشید.