منشور دبیرستان پسرانه اعتماد
ایجاد محیط مبتنی بر روابط سالم و دوطرفه بین دبیران، کادر آموزشی - انضباطی و تربیتی با دانش آموزان و اولیا محترم
احترام متقابل بین اولیا و دانش آموزان و ارزش نهادن به پیشنهادات منطقی و معقول آنان
از بین بردن دغدغه خاطر اولیا از نظر امور آموزشی و اخلاقی
ایجاد زمینه برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان
ایجاد محیطی تربیتی و مناسب جهت رشد و بالندگی
امام حسین علیه السلام :
مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَیِیَت بِهِ الحِیَلُ کانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛
هر کس فکرش به جایى نرسد و راه تدبیر بر او بسته شود، کلیدش مداراست.
یلدا برگرفته از واژه ای سریانی به مفهوم <میلاد> است. ایرانیان باستان این شب را شب تولد الهه مهر < میترا> می پنداشتند و به همین دلیل این شب را جشن می گرفتند و گرد آتش جمع می شدند، شادمانه رقص و پایکوبی میکردند وخوانی الوان می گستردند.
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه است. هرچند که زندگی ماشینی و گرفتاریهای روزمره، موجب ایجاد فاصله میان مردم ایران با سنتها و آیینهای گذشته شده اما هنوز هم جلوهها و نمادهایی از سنتهای ویژه از ایران باستان در ایامی مانند شب یلدا در جامعه ایرانی به چشم می خورد. نکته زیبا و به بیادماندنی بلندترین شب سال در این است که همه ایرانیان شب یلدا را شب جشن، شادی، دورهمنشینی، مهرورزی، دوستی و صداقت میدانند.
باوری بین مردم رایج بود که در شب یلدا، قارون ( ثروتمند افسانه ای) ، در جامه کهنه هیزم شکنان به در خانه ها می آید و به مردم هیزم می دهد و این هیزم ها، صبح روز بعد از شب یلدا به شمش زر تبدیل میشود، بنابراین معتقدین به این باور، شب یلدا را تا صبح به انتظار از راه رسیدن هیزمشکن زربخش بیدار می ماندند.
شب یلدا به <شب چله> نیز معروف و دارای پیشنیهی دیرینهای است و مردم دراین شب با شرکت در شب نشینیهای طولانی و خوردن انواع میوه و تنقلات سعی در بهتر گذراندن طولانیترین شب سال دارند. مردم برای استقبال نخستین روز از سردترین فصل سال تا آنجا که توان مالی دارند، در خرید میوههای مخصوص شب یلدا مانند هندوانه، انار و خربزه کوتاهی نمیکنند، براساس آیینی کهن در این شب بیدار میمانند تا با شعر خواندن، قصه گفتن، فال حافظ گرفتن و آجیل خوردن با مادر جهان در زادن خورشید همراهی و همدردی کنند.
در این روز افراد فامیل بنا بر رسمی دیرینه به خانه بزرگترین فرد فامیل که معمولا پدر بزرگ و مادر بزرگ ها هستند میروند و بر سر یک سفره باهمشام میخوردند. خوردنیهایی از قبیل آجیل، راحتالحلقوم، مشکلگشا، شیرینی محلی دست پخت مادربزرگها و میوههایی چون انار، سیب و هندوانه که نگین این سفره است.
شاهنامهخوانی از دیگر رسمهایی است که از دیرباز در میان ایرانیان رایج بوده و بخش جداییناپذیر شب یلدا دانسته شدهاست. در آموزشگاهها نیز به مناسبت شب یلدا مراسم مختلفی برگزار میشود که شاهنامهخوانی، کاردستیسازی، انشانویسی و اجرای سرود از بخشهای اصلی این برنامهها هستند.
مرسوم است که در این شب بزرگ خانواده تفألی به دیوان حافظ میزنند و اهل ذوق و شاعری، سرودههای خود را برای دیگران میخوانند. در مجموع اینها آدابی هستند که از فرهنگ باستانی مهر در میان مردم باقی مانده و هر سال با شب یلدا نو میشوند.
آن چیست که چهار پا است ولی قادر به راه رفتن نیست ؟
آنکه خود را به امور کوچک سرگرم میکند چه بسا که توانایی کارهای بزرگ را ندارد. (لاروشفوکو)
