منشور دبیرستان پسرانه اعتماد
ایجاد محیط مبتنی بر روابط سالم و دوطرفه بین دبیران، کادر آموزشی - انضباطی و تربیتی با دانش آموزان و اولیا محترم
احترام متقابل بین اولیا و دانش آموزان و ارزش نهادن به پیشنهادات منطقی و معقول آنان
از بین بردن دغدغه خاطر اولیا از نظر امور آموزشی و اخلاقی
ایجاد زمینه برای شکوفایی استعدادهای دانش آموزان
ایجاد محیطی تربیتی و مناسب جهت رشد و بالندگی
دهم اردیبهشت در تاریخ ایران روز مهمی است، روزی که یادآور از خودگذشتگیهای ملت سرافراز ایران و فرار اشغالگران متجاوز پرتغالی پس از ۱۱۷ سال تسلط جابرانه بر سواحل جنوبی کشور (۲۱ آوریل ۱۶۲۲ میلادی) در پی رشادتهای سپاه ایران به رهبری امام قلیخان است.
این روز از آن جهت به عنوان روز ملی خلیج فارس نامگذاری شده است که برخی ایران ستیزان با تحریف تاریخ، نامهای دیگری را روی خلیج فارس گذاشتند.
نام تاریخی این خلیج، در زبانهای گوناگون، ترجمه عبارت خلیجفارس یا دریای پارس بوده است. خلیج فارس پس از خلیج مکزیک و خلیج هودسن، سومین خلیج بزرگ جهان بهشمار میآید. به سبب وجود منابع سرشار نفت و گاز در خلیجفارس و سواحل آن، این آبراهه در سطح بینالمللی، منطقهای مهم و راهبردی بهشمار میآید.
خلیجفارس اصلیترین نامی است که از کهنترین منابع بر جای مانده است. جغرافیدانان و تاریخنگاران اسلامی، همچون طبری، مسعودی و یعقوبی به اتفاق در کتب خطی به جای مانده از خود اذعان دارند که تمامی نواحی خلیجپارس در دورههای پیش از اسلام به ایران تعلق داشته است.
شورایعالی انقلاب فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با توجه به هدف قراردادن هویت فرهنگی و تاریخی ملت ایران، روز اخراج پرتغالیها از تنگه هرمز، دهم اردیبهشت را بهعنوان روز ملی خلیجفارس نامگذاری کرد.
انتخاب روزی برای روز خلیج فارس کمی سخت بود، به همین دلیل شورای عالی انقلاب فرهنگی روز 10 اردیبهشت را انتخاب کرد اما چرا؟ دهم اردیبهشت روزی است که نیروهای پرتغالی در سال 1622 میلادی، حدود 400 سال قبل، خلیج فارس و جنوب ایران را پس از 117 سال حضور ترک کردند و به خانه بازگشتند. البته میگویند این بازگشت به خانه حدود 9 روز طول کشیده است و در روز 30 آپریل نیروی پرتغالی در خلیج فارس نبوده است. شاه عباس در دوران صفویه هرمز را از اشغال پرتغالیها بیرون آورد و سال بعد نیروهای ایران با فداکاری و رشادت نیروهای امامقلی خان نیروهای پرتغالی را از کشور بیرون راندند.
شاید دلیل این روز به خوبی واضح باشد. با پاسداشت روز 10 اردیبهشت به بیگانگان این هشدار را میدهیم ایرانیان در دفاع از خاک خود از هیچ رشادتی دریغ نمیکنند و تا زمان آزادی به مبارزه خواهند پرداخت. حتی زمانی که خلیج فارس را با نام جعلی خلیج عربی خواندند، ایرانیها دست از مبارزه برنداشتند و هیچوقت این نام را قبول نکردند. به قول فردوسی شاعر نامی کشور چو ایران نباشد تن من مباد!
قدمت "خلیج فارس" با همین نام چنان دیرینه است که عدهای معتقدند "خلیج فارس گهواره تمدن جهان یا خاستگاه نوع بشر است".
قدیمیترین اسناد موجود درباره خلیج فارس به کتابهای باقیمانده از یونان باستان بر میگردد، یونانیها و مورخانشان در این کتابها با نام “پرسیکوس سینوس” که به معنی “خلیج فارس” است از این آبراهه یاد میکنند و تکرار همین نام باعث میشود که بسیاری از نقشههای باقیمانده از اروپائیان قرنها بعد با همین نام از خلیج فارس یاد کنند.
بر اساس نوشتههای مورخان یونانی مانند هرودت (۴۸۴ – ۴۲۵ ق. م) کتزیاس (۴۴۵ – ۳۸۰ ق. م)، گزنفون (۴۳۰ – ۳۵۲ ق. م) استرابن (۶۳ ق. م – ۲۴ م) که پیش از میلاد مسیح میزیستهاند؛ یونانیان نخستین ملتی هستند که به این دریا نام پرس و به سرزمین ایران پارسه، پرسای، پرسپولیس یعنی شهر یا مملکت پارسیان دادهاند.
انگلیسی زبانها نیز این منطقه جغرافیایی خاص را PERSIAN GULF میخوانند که در واقع ترجمه سادهای از نام “خلیج فارس” است و نقشههای بیشماری که از ملوانان و جغرافی دانان انگلیسی قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی باقیمانده است، اسناد غیر قابل انکار این حقیقت تاریخی هستند.
ابوعلی احمدبن عمر معروف به ابن رسته در کتاب الاعلاق النفیسه که در سال ۲۹۰ هجری به رشته تالیف درآورده، نوشته است: «اما از دریای هند خلیجی بیرون میآید به سمت سرزمین فارس که آن را «خلیجفارس» مینامند».
محمد عبدالکریم صبحی هم در کتاب «علم الخرائط» در نقشههایی که با ترجمه عربی نقل کرده است، دریای جنوب ایران را «الخلیجالفارسی» و «بحر فارس» نامیده است.